บทที่ 470 ไม้ตายสุดท้าย

ไม่ๆๆ เขาคงเห็นเพียงส่วนหนึ่ง พวกเขาน่าจะรู้มากกว่านี้

ขุนนางในราชสำนักและตระกูลใหญ่ คงไม่เหลือแม้แต่ชุดชั้นในปกปิดความอับอาย

กลยุทธ์นี้ทำให้เซี่ยจิ้นพูดไม่ออก

แม้แต่เขายังไม่รู้ความลับเหล่านี้ แต่องค์ชายที่หายไปในหมู่ชาวบ้าน กลับมีความสามารถมากพอจะเข้าใจความสัมพันธ์อันซ

บทที่ 471 ก้าวต่อไป

"ท่านแม่ทัพ เชิญมาดูด้วยตาของท่านเองเถิด"

"ดี"

ทั้งสองเดินเข้าไปในป่า แต่หนานจิ่งจือรู้สึกว่าไม่เหมาะสม จึงเดินห่างจากค่ายไปยังแม่น้ำลำธาร เลือกพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง

มีกองกำลังคุ้มกันล้อมรอบ หนานจิ่งจือมีหนานอู่อยู่ข้างกาย โดยไม่ต้องสั่ง หนานอู่เปิดกล่องไม้

เซี่ยจิ้นมองลูกกล

บทที่ 472 ฝันร้ายของฮ่องเฮาเฉิน

หลังจากฮ่องเฮาเฉินดื่มยาเสร็จ ขันทีหลี่รีบนำขนมหวานมาให้

นางพิงตั่งนุ่ม มือยันคาง "ยานี้ใช้ได้ดีทีเดียว"

"ไม่ใช่ยาหรอก แต่เป็นเพราะร่างกายนายท่านแข็งแรงต่างหาก!" ขันทีหลี่ประจบประแจงเงียบๆ

ฮ่องเฮาเฉินยิ้มพูด "เจ้านี่พูดเก่งที่สุด"

หลิวหลี่ยืนเป็นตัวประกอบอยู่ข้า