บทที่ 466 หลักฐานมาถึงมือ

อิ้งอี้อุ้มโถดินเผาขึ้นมา

ปากโถถูกปิดผนึกด้วยปูนปลาสเตอร์เพื่อรักษาความแห้งภายในได้เป็นอย่างดี

จริงๆ แล้วเมื่อได้ยินว่าของถูกเก็บไว้ในบ่อน้ำ ซูยินยังกังวลว่ามันจะถูกน้ำทำลาย แต่ชัดเจนว่าแม่นมหงซิ่วก็คิดถึงจุดนี้ และเก็บของไว้อย่างดี

เมื่อแกะปูนปลาสเตอร์ออก พยายามเทของ

บทที่ 467 ซ่งอินผู้ลึกลับ

ทหารที่มาเปลี่ยนเวรรีบวิ่งไปทางฝ่ายเสบียงทันที คนอื่นๆ ที่ได้ยินข่าวก็วิ่งตามไปเช่นกัน กลัวว่าจะช้าไปแล้วพลาดรับหมวกกันหนาวและถุงมือรอบนี้

หมวกกันหนาวและถุงมือเหล่านี้ว่ากันว่าคุณหนูซ่งอินสั่งให้ช่างเย็บรีบทำขึ้นมาโดยเฉพาะ

ในกระโจมแม่ทัพ แม่ทัพหลายคนสวมหมวกกันหนาวและถุง

บทที่ 468 ซ่งอินต้องการพบท่าน

ที่นั่นมีหน่วยทหารยี่สิบนายรออยู่ก่อนแล้ว

เมื่อเห็นซู้กั๋วกง พวกเขาต่างคำนับ

"ท่านแม่ทัพใหญ่!"

เซี่ยจิ้นโบกมือ มอบอำนาจบัญชาให้ซูซิ่นหยาง

ซูซิ่นหยางสั่งการทันที ให้ทุกคนแสดงมวยชุดหนึ่งให้ซู้กั๋วกงดู

ซู้กั๋วกงสมกับเป็นแม่ทัพเก่า สายตาเฉียบคม มองเห็นความพิเศษของมวย