บทที่ 461 เล่าเรื่องในอดีต

ซูเสี้ยวหย่งครางด้วยความเจ็บปวด ร่างกายงอด้วยความทรมาน ดูเหมือนกุ้งต้มสุก

"ถ้าพวกเจ้าไม่ปล่อยข้า ข้าจะไม่มีวันพูด แม้ต้องตายก็ตาม" ซูเสี้ยวหย่งยังคงหวังลมๆแล้งๆ แต่ความคิดเล็กๆน้อยๆของเขาไม่อาจหลบหนีพี่น้องทั้งสองได้

ซูซิ่นกวงหยิบกล่องใบหนึ่งมา ลากซูเสี้ยวหย่งมาที่หน้า

บทที่ 462 เข้าวังหลวง

คนผู้นี้ทำให้พวกเขาลำบากมาหลายภพหลายชาติ หากไม่ใช่เพราะเขา ครอบครัวของพวกเขาก็คงไม่ต้องเป็นเช่นนี้

ซูเสี้ยวหย่งได้ยินคำพูดของซูยิน โกรธจนด่าออกมา "ซูยิน เจ้าอีนังทาสต่ำ ข้า..."

พูดได้แค่ครึ่งประโยค ซูซิ่นกวงก็พุ่งเข้าใส่ทันที ต่อยใส่หน้าเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ด่าพี่สาวข้า แกอย

บทที่ 463 แม่นมหงซิ่ว

เมื่อขบวนนั้นเดินห่างออกไป หัวหน้านางกำนัลจึงลุกขึ้น คนอื่นๆเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นตาม

"ท่านผู้สูงศักดิ์ผู้นั้นคือใคร?" มีคนถามเสียงเบา

"คือเจียงกุ้ยเฟย"

"เจียงกุ้ยเฟย?" ผู้ถามอุทานด้วยความตกใจ "ข้าได้ยินมาว่าเจียงกุ้ยเฟยได้รับความโปรดปรานอย่างมาก ในวังหลังนี้ยังมีอำนาจเหนือก