บทที่ 435 ยุแหย่ให้เกิดความขัดแย้ง

คนพูดคือหรงซาน คนงานชั่วคราวที่เพิ่งมาไม่นาน ตอนมาใหม่ๆ ทำงานขยันมาก แย่งทำทุกอย่าง

แต่ไม่กี่วันนี้เขาทำงานขอไปที ชอบขี้เกียจ

จ้าวอวี๋โจวเห็นหลายครั้งแล้ว เตือนอีกฝ่ายหลายครั้ง แต่อีกฝ่ายไม่ฟัง

คำพูดของหรงซานไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนรอบข้างมากนัก ทุกคนทำงานของ

บทที่ 436 จ้าวอวี๋โจวเกิดเรื่อง

จ้าวอวี๋โจวคีบเนื้อชิ้นนั้นกลับใส่ชามของตัวเอง "เก็บไว้กินเองเถอะ"

พูดจบเขาก็ลุกเดินจากไป

คำพูดที่หรงซานจะพูดต่อก็ต้องกลืนกลับไป

"ไม่รู้จักบุญคุณคนเลยสินะ!" หรงซานกัดเนื้อชิ้นนั้นอย่างแค้นเคือง เคี้ยวอย่างแรง จ้องมองเงาร่างของจ้าวอวี๋โจวที่เดินจากไปด้วยสายตาอำมหิ

บทที่ 437 เจ้าของมาแล้ว

คนในครัวหลังพากันตามไป พอเดินออกมาก็เห็นจ้าวอวี๋โจวเลือดท่วมตัว ถูกคนหามเข้าไปในห้อง

แม่ของจ้าวอวี๋โจวเห็นสภาพอันน่าเวทนาของลูกชาย ตกใจจนเลือดซีด เกือบล้ม โชคดีที่มีคนข้างๆ ช่วยพยุงไว้ จึงไม่ล้มลง

"อวี๋โจว!"

แม่ของจ้าวอวี๋โจวแหวกฝูงชน พุ่งเข้าหาลูกชาย

ที่เขาชิงซีมีหมอปร