บทที่ 426 แม่ลูกจ้าวอวี๋โจว

ทุกคนที่ถือป้ายไม้ รีบวิ่งไปที่เพิงหญ้าเพื่อรับข้าวต้มร้อนๆ หนึ่งชาม

หญิงคนหนึ่งพาลูกมาด้วย เด็กอายุราวสามขวบ ร่างกายผอมแห้ง

เธอยื่นป้ายไม้ให้ซูเป่าจูที่รับผิดชอบแจกจ่าย ซูเป่าจูมองแล้วยื่นชามให้สองใบ

หญิงคนนั้นพูดโดยไม่ทันคิด "คุณให้มากไป ข้ามาคนเดียว"

ซูเป่าจูตอบ

บทที่ 427 มาแล้วก็ต้องยอมรับ

จ้าวอวี๋โจวมองป้ายไม้ในมือด้วยความประหลาดใจ ได้มาง่ายเหลือเกิน

เขาไม่รีบไปรับข้าวต้ม แต่ยืนรอแม่อยู่ข้างๆ

เสมียนมองแม่ของจ้าวอวี๋โจว "พวกเจ้าเป็นแม่ลูกกัน?"

แม่ของจ้าวอวี๋โจวพยักหน้า "ใช่ ใช่ ใช่"

เสมียนไม่พูดอะไรอีก หยิบป้ายไม้ยื่นให้แม่ของจ้าวอวี๋โจวทันที

แม่ลู

บทที่ 428 หมู่บ้านหูโถว

พ่อค้ารวยที่ซื้อที่ดินแถบนี้ถูกเจ้าหน้าที่ที่ดินหลอกจริงๆ

ข่าวที่ชาวบ้านได้ยินคือ เจ้าหน้าที่ที่ดินหลอกว่า ที่นี่มีบ่อน้ำร้อน แม้จะอยู่ห่างไกล แต่สภาพแวดล้อมดี ไม่มีคนรบกวน เหมาะสำหรับสร้างคฤหาสน์ที่สุด แต่ว่า ถ้าจะซื้อ ต้องซื้อทั้งผืนนี้

ถ้าไม่ใช่เพราะข้อกำหนดนี้ ที่ดีๆ