บทที่ 326

ชาวบ้านซิ่งฮวามากันหมดแล้ว

แต่เขาไม่คิดว่าเจ้านายจะพาไปหาหมอ คนอย่างเขาไม่คู่ควรให้คนเสียเงินรักษา

"ยืนนิ่งทำไม" ซูยินเห็นเขายืนอยู่กับที่นาน จึงเตือน

ทาสชายที่มีแผลเป็นตื่นจากภวังค์ เดินเข้าไปให้หมอตรวจร่างกายอย่างแข็งทื่อ หลังจากตรวจแล้วพบว่าสภาพร่างกายยังดีกว่าหยางหฟูเล็กน้อย แต่ก

บทที่ 327

เรื่องราวการล่มสลายของหมู่บ้าน

หยางหฟูเล่าต่อ น้ำเสียงสะอื้นมากขึ้นทุกประโยค "พวกนั้นรู้จากปากแม่ของต้าจ้วง..."

เหตุการณ์วันนั้นยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกครั้งที่ฝันในยามดึก ภาพเหล่านั้นก็จะปรากฏขึ้นมาตรงหน้า

เขาไม่เคยกล้า และไม่อาจลืมมันได้

"พ่อข้าถูกดาบของพวกนั้นเชือดคอทีเดียว เลือด

บทที่ 328

ความเชื่อมั่นของซูซิ่นกวง

เด็กน้อยเป็นหนึ่งในศพที่ไม่มีใครสังเกต แต่เขายังไม่ตาย

ขณะที่ผู้คนวิ่งหนีเข้าป่าเขา เขาที่เดินอยู่ในป่าก็ถูกจับตามอง ห่อสัมภาระถูกแย่งไป หลังถูกฟันหนึ่งดาบ เขาล้มลงตามแรง โจรไล่ตามคนอื่นต่อ

คิดว่าจะรอดพ้น แต่ไม่คิดว่าพวกนั้นจะกลับมา ลาก 'ศพ' ของเขาไปโยนบนกอง