บทที่ 320 เหิงโย่วอี้ในสายตาผู้คน

แม่ซูสงสัย แต่เห็นพ่อซูดูเข้าใจดี ก็พอจะเข้าใจ

"ซูยิน พาเซียงหลิงไปด้วย" แม่ซูเอ่ยขึ้น

หนานกงจิ่งจือเป็นชายนอก ลูกสาวไปกับเขาตามลำพัง ย่อมไม่วางใจ

"ได้"

เรื่องเล็กๆ แบบนี้ ซูยินฟังคำแม่

ซูยินพาเซียงหลิงออกจากจวน ขึ้นรถม้าของหนานกงจิ่งจือทันที พอเข้าไปในรถ เห็

บทที่ 321 นิสัยของเหิงโย่วอี้

"เจ้าของร้าน คนที่แจกข้าวต้มอยู่ข้างนอกนั่นเป็นใครหรือคะ?"

เจ้าของร้านข้าวได้ยินสำเนียงของซูยิน ก็รู้ว่าเธอเป็นคนต่างถิ่น จึงเข้าใจที่เธอถามเรื่องนี้

เมื่อได้ยินคำถามนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเจ้าของร้านก็จางลงไปบ้าง "นั่นคือภรรยาของอ๋องซุ่นอี้ ไม่รู้ว่านางคิดอะไรอยู่ เ

บทที่ 322 หยางฟู บุตรชายของหัวหน้าหมู่บ้าน

"ไปกันเถอะ!"

ซูยินหันหลังเดินจากไป

เมื่อกลับถึงรถม้า หนานจิ่งจือถามว่า "ได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง?"

"ได้มาเยอะเลย ตอนนี้ก็รอแต่ข่าวดีจากทางเจ้าแล้ว"

"ข่าวดี?" หนานจิ่งจือครุ่นคิดถึงคำสามคำนี้ แล้วยิ้มพูดว่า "ดูเหมือนเจ้าจะพอใจในตัวเหิงโย่วอี้มากนะ"

"ไม่ถึงก