บทที่ 318

ตระกูลหนานกง

ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวนวล ผ้าดูนุ่มและเป็นมันวาว ภายใต้แสงเช้าดูราวกับมีแสงสีขาวนวลไหลเลื่อนไปตามชายเสื้อ บนศีรษะสวมมงกุฎหยกเนื้อนุ่ม ประดับด้วยอัญมณีใสระยิบ เปล่งประกายอ่อนๆ แต่ชวนหลงใหล มองลงไป มือขาวเรียวยาวถือพัดพับไว้เบาๆ

สายลมพัดโชย อาภรณ์ของเขาพลิ้วไหว ให้ควา

บทที่ 319

ภัยพิบัติใหญ่ที่เจียงหนาน

ซูยินไม่ปิดบัง การบอกหนานกงจิ่งจือไม่ใช่เรื่องเสียหาย

เบื้องหลังหนานกงจิ่งจือคือตระกูลหนานกง ตระกูลหนานกงมีอำนาจในราชสำนัก ถ้าทำให้ราชสำนักให้ความสำคัญ หรือเตรียมรับมือกับผู้อพยพล่วงหน้า ก็เป็นเรื่องดี

ส่วนจะสำเร็จหรือไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ซูยินจะตัดสินได้

"

บทที่ 320

เหิงโย่วอี้ในสายตาผู้คน

แม่ซูสงสัย แต่เห็นพ่อซูดูเข้าใจดี ก็พอจะเข้าใจ

"ซูยิน พาเซียงหลิงไปด้วย" แม่ซูเอ่ยขึ้น

หนานกงจิ่งจือเป็นชายนอก ลูกสาวไปกับเขาตามลำพัง ย่อมไม่วางใจ

"ได้"

เรื่องเล็กๆ แบบนี้ ซูยินฟังคำแม่

ซูยินพาเซียงหลิงออกจากจวน ขึ้นรถม้าของหนานกงจิ่งจือทันที พอเข้าไปในรถ เ