บทที่ 313

มุงดู

"ยังไม่ตาย แต่ถ้าเจ้ายังอืดอาดต่อไป นางก็จะตาย"

ตอนนี้นางเสียเลือดมาก ถ้าไม่ห้ามเลือดเร็วๆ คงตายเพราะเสียเลือดแน่

"ต้องทำอย่างไรตอนนี้?"

"ไปหาผ้าพันแผลสะอาด สุรา กรรไกร..." ซูยินบอกของที่ต้องใช้ทีละอย่าง

เฉียนพยักหน้ารัวๆ "ได้ๆๆ"

เขาเหมือนแมลงวันไร้หัว หมุนตัวกลับเข้าห้องไป

บทที่ 314

เปลี่ยนความคิด

เมื่อเจ้าหน้าที่พูด สามคนไม่กล้าอยู่ต่อ ต่างแยกย้ายกลับบ้าน

บ้านเจียง

"ไม่น่าเชื่อจริงๆ สาวน้อยบอบบางแบบนั้น สามารถจัดการโจรสามคนได้ขนาดนั้น คนหนึ่งยังตายด้วย โอ้โห สาวน้อยกล้าฆ่าคนเลย น่าทึ่งจริงๆ" นางเจียงพึมพำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

หัวหน้าบ้านเจียงนึกอะไรขึ้

บทที่ 315

เลือกคนรับใช้

"ท่านมาจากจวนกั๋วกงหรือ? เพราะเหตุใดจึงถูกจวนกั๋วกงขาย?"

พ่อค้าทาสกำลังจะอธิบาย แต่ซูยินยกมือห้าม นางต้องการฟังจากคนในเรื่อง

ซูยินสังเกตเห็นความเศร้าที่วูบผ่านในดวงตาของแม่นมหวัง บนใบหน้ามีรอยยิ้มบาง "ตอบคุณหนู เจ้านายถูกยึดทรัพย์ พวกทาสรับใช้ก็ถูกขายใหม่"

ซูยินมองพ่อค