บทที่ 313 มุงดู

"ยังไม่ตาย แต่ถ้าเจ้ายังอืดอาดต่อไป นางก็จะตาย"

ตอนนี้นางเสียเลือดมาก ถ้าไม่ห้ามเลือดเร็วๆ คงตายเพราะเสียเลือดแน่

"ต้องทำอย่างไรตอนนี้?"

"ไปหาผ้าพันแผลสะอาด สุรา กรรไกร..." ซูยินบอกของที่ต้องใช้ทีละอย่าง

เฉียนพยักหน้ารัวๆ "ได้ๆๆ"

เขาเหมือนแมลงวันไร้หัว หมุนตัวกลับเข้าห้องไป

ซ

บทที่ 314 เปลี่ยนความคิด

เมื่อเจ้าหน้าที่พูด สามคนไม่กล้าอยู่ต่อ ต่างแยกย้ายกลับบ้าน

บ้านเจียง

"ไม่น่าเชื่อจริงๆ สาวน้อยบอบบางแบบนั้น สามารถจัดการโจรสามคนได้ขนาดนั้น คนหนึ่งยังตายด้วย โอ้โห สาวน้อยกล้าฆ่าคนเลย น่าทึ่งจริงๆ" นางเจียงพึมพำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

หัวหน้าบ้านเจียงนึกอะไรขึ้นไ

บทที่ 315 เลือกคนรับใช้

"ท่านมาจากจวนกั๋วกงหรือ? เพราะเหตุใดจึงถูกจวนกั๋วกงขาย?"

พ่อค้าทาสกำลังจะอธิบาย แต่ซูยินยกมือห้าม นางต้องการฟังจากคนในเรื่อง

ซูยินสังเกตเห็นความเศร้าที่วูบผ่านในดวงตาของแม่นมหวัง บนใบหน้ามีรอยยิ้มบาง "ตอบคุณหนู เจ้านายถูกยึดทรัพย์ พวกทาสรับใช้ก็ถูกขายใหม่"

ซูยินมองพ่อค้า