บทที่ 297 ไม่มีข่าวของสวี่หลานจื่อ

ระหว่างทางกลับ แม่ซูซื้อเนื้อกลับมาบ้าง ซูเสี้ยวจงก็ซื้อเนื้อตุ๋นมาบ้าง เตรียมไว้สำหรับมื้อเย็น

แม้จะมีรถม้าช่วยประหยัดเวลาในการซื้อของ แต่กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว

พวกเขาเพิ่งกลับมาถึง ลูกจ้างร้านข้าวก็ส่งข้าวมาถึง

ซูเสี้ยวจงรีบสั่งให้ลูกจ้างขนข้าวไปไว้ที่ห้

บทที่ 298 อ๋องซุ่นอี้

ใบหน้าของคนที่นำหน้า ทำให้ซูยินอดมองหลายครั้งไม่ได้ เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ขึ้น เธอก็เห็นหน้าชัดเจน

เป็นพวกเขา!

ซูเป่าจูสังเกตเห็นความผิดปกติของซูยิน "เป็นอะไร?"

มองตามสายตาเธอไป ก็เห็นกลุ่มคนที่ขี่ม้ามา

เมื่อเห็นกลุ่มคนเหล่านั้น สีหน้าของซูเป่าจูเปลี่ยนไปทันที นึกถึงเหตุกา

บทที่ 299 ฟูเหรินเหิงโย่วอี้

"ไอ้โง่!" อ๋องซุ่นอี้จ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา "ครั้งแรกมีร่องรอยให้ตาม เจ้าก็ตามไป ครั้งที่สอง เจ้ายังโง่จนถูกหลอกอีก คนคนหนึ่งจะทำแบบเดียวกันสองครั้งได้อย่างไร พอมาถึงเมืองหลวง เจ้ายังไม่รู้สึกว่าผิดปกติ โง่พอที่จะไปทางเหนือต่อ สมองเจ้าโดนลาเตะหรือไง?!"

"ข้าน้อยสมควรตา