บทที่ 295

ของถูกเอาไปแล้ว

หลังจากสามครอบครัวของ หยางคนขายเนื้อ ถึงที่ รถม้าครอบครัว ซูยิน ก็เดินทางต่อ ไม่ถึงครึ่งชั่วชาไก่ก็หยุดหน้าบ้าน

คุณนายซวี พยุงแม่สามีลงจากรถ หนิวหนิว ก็ลงตาม สามคนมองประตู แม้ไม่สง่างามเท่าบ้าน คุณหว้านซาน แต่เทียบกับบ้านดินที่บ้านไม่ได้เลย

แม่ซู หยิบกุญแจไขล็อก ผลักป

บทที่ 296

การกักตุนอาหาร

ตัวอย่างเช่น รอบๆ เตียงมีม่านน้อยเกินไป ในห้องขาดต้นไม้ โต๊ะเครื่องแป้ง กล่องเครื่องประดับ ตู้เสื้อผ้า และอื่นๆ

เมื่อพูดถึงตู้เสื้อผ้า เสื้อผ้าในห่อของซูยินที่ขาดและปะชุนซ้ำแล้วซ้ำเล่านั้นใช้ไม่ได้แล้ว

ตอนนี้นอกจากชุดที่เธอสวมใส่อยู่ซึ่งยังดูดีอยู่ เหลือเพียงชุดเดียวที

บทที่ 297

ไม่มีข่าวของสวี่หลานจื่อ

ระหว่างทางกลับ แม่ซูซื้อเนื้อกลับมาบ้าง ซูเสี้ยวจงก็ซื้อเนื้อตุ๋นมาบ้าง เตรียมไว้สำหรับมื้อเย็น

แม้จะมีรถม้าช่วยประหยัดเวลาในการซื้อของ แต่กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว

พวกเขาเพิ่งกลับมาถึง ลูกจ้างร้านข้าวก็ส่งข้าวมาถึง

ซูเสี้ยวจงรีบสั่งให้ลูกจ้างขนข้าวไปไว้ที่