ตอน 286
เกิดใหม่ยกบ้าน หนีภัยก็ไม่กลัว!
บทที่ 286 มาถึงเมืองหลวง
ซูเสี้ยวจงวางพู่กันลง ยืดแขนออก ทั้งตัวปวดเมื่อยไปหมด ตอนที่กำลังวาดภาพอยู่นั้นไม่รู้สึก แต่พอวางพู่กันลงความเหนื่อยล้าและอาการปวดเมื่อยก็ถาโถมเข้ามา
ซูยินเปรียบเทียบแผนที่สองฉบับ เหมือนกันจนแยกไม่ออก แม้จะวางไว้ด้วยกันก็ไม่สามารถแยกความแตกต่างได้
"รอให้หมึกแห้งก่อน แล้ว
ตอน 287
บทที่ 287 จะตั้งรกรากอย่างไร
เจ้าของร้านรีบวิ่งมา เพียงแค่เหลือบมองจำนวนคนของพวกเขา ใบหน้าอวบอ้วนก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที "เชิญแขกผู้มีเกียรติด้านในขอรับ"
จากนั้นก็ตะโกนเรียกลูกจ้างคนอื่นๆ ในร้าน "รีบออกมาพารถม้าของแขกไปที่คอกม้าหลังร้านเร็ว"
"เจ้าของร้าน ไม่ต้องรีบ พวกเราขอดูก่อน" ซูเสี้ยวจงขัด
ตอน 288
บทที่ 288 การปรึกษาหารือ
ซูเสี้ยวจงกระแอมสองที ขัดจังหวะการอภิปรายอันคึกคักของทุกคน รอจนทุกคนค่อยๆ สงบลง จึงเอ่ยปาก "ก่อนเข้าเมือง ข้าได้ถามทหารยามที่ประตูเมืองแล้ว เมืองหลวงไม่มีที่ทำการช่วยเหลือผู้อพยพ"
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปพร้อมกัน
ซูเสี้ยวจงเสริมอีกประโยค "ทุกท่านอย่าเพิ่งกังวล บางทีทหารคน