บทที่ 273 เทพแห่งโรคระบาดมาแล้ว

ชาวบ้านหลี่แสดงสีหน้าเศร้า บางคนอดร้องไห้ไม่ได้

"ทำไมพวกเขาไม่ฟังพี่รุ่ย ถ้าฟังพี่รุ่ย ก็คงไม่ต้องตาย"

"เฮ้อ อย่าพูดเลย คนเรามีโชคชะตา นี่เป็นการเลือกของพวกเขาเอง"

ชาวบ้านหลี่พากันถอนหายใจ

ซูเสี้ยวจงรอให้พวกเขาพูดจบ แล้วพูดต่อ "ครอบครัวเรากับลูกคนที่สามและสี่ของ

บทที่ 274 ตามติดพวกเขา

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า แน่นอนต้องแอบเข้ารถม้าตอนที่ทุกคนรุมล้อมซูเสี้ยวจง

ซูเสี้ยวจงสังเกตสีหน้าทุกคน กระซิบถาม "ยินยิน พวกเจ้ารู้จักหญิงคนนั้น?"

ซูยินพยักหน้า "รู้จัก เจอกันเมื่อเจ็ดวันก่อน นางอยากเดินทางไปกับพวกเรา แต่ข้าปฏิเสธ"

นางชื่นชมผู้หญิงคนนี้จริงๆ หนีจากมือองครักษ์พ

บทที่ 275 หลอกสวี่หลานจื่อ

ซูยินถอนหายใจเบาๆ จับมือนาง

พอสัมผัสมืออีกฝ่าย ชัดเจนว่ารู้สึกถึงการต่อต้าน ซูยินจับความไม่พอใจที่วูบผ่านในดวงตานางได้ แต่นางรีบปกปิดด้วยแววตาอ่อนโยนอย่างรวดเร็ว

"พวกเรารู้สึกได้ถึงความจริงใจของคุณหนูสวี่ เชื่อว่าคุณหนูไม่ใช่คนที่ไม่รู้ที่มาที่ไป" ซูยินดูเหมือนยอมประนี