บทที่ 267 ลูกสาวเจ้าเมือง

ทุกคนคุ้นเคยกับการตั้งแคมป์กลางแจ้งเป็นอย่างดี มีการแบ่งงานกันชัดเจน ไม่จำเป็นต้องสั่งการใดๆ ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเอง

ซูเป่าจูตามเด็กๆ ในกลุ่มไปเก็บฟืนในป่า ส่วนผู้ใหญ่ก็จัดการดูแลม้าและเตรียมเรื่องอาหารและที่พัก

ซูยินรับผิดชอบทำอาหาร แม่ซูดูแลให้อาหารม้า

ยิ่งเดินทาง

บทที่ 268 สาวชั้นสูง

ทั้งที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ทำไมหญิงสาวตรงหน้าถึงได้ใจดำเช่นนี้

ในดวงตาของสวี่หลานจื่อฉายแววตกใจ สับสน และโกรธแค้น "เธอ เธอ เธอ..."

คุณนายซวี หยางต้าซาน และลี่รุ่ย ทั้งสามคนสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายโกรธ รู้สึกกังวลใจ

ถึงอย่างไร อีกฝ่ายก็เป็นลูกสาวเจ้าเมือง

พวกเขาเป็นแค่สามัญชน

บทที่ 269 ไม่ยอมลงจากรถ

ที่กล่าวมาคือถ้าดูแลลูกสาวเขาดี แต่ถ้าดูแลไม่ดี ไม่รู้จะเกิดเรื่องร้ายอะไรขึ้น

ซูยินวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียให้ซูเป่าจูฟัง ซูเป่าจูฟังอย่างงงๆ พยักหน้าไม่หยุด

"พวกเราไม่รับดีกว่า"

ถ้ารับไว้ เสี่ยงเกินไป

ยังมีอีกเรื่องที่ซูยินไม่ได้บอกเธอ

สิ่งที่สวี่หลานจื่อพูด อาจไม่ใช่คว