บทที่ 254 การชักชวน

ชายที่นอนอยู่บนพื้นก็กำลังรอ รอให้ซูซิ่นหยางเข้ามาใกล้ แค่เขาเข้ามาใกล้ ก็จะฆ่าเขาทันที แล้วค่อยๆ หลุดจากพันธนาการ

ฆ่าเขาแล้ว ก็จะไม่มีอะไรให้กังวลอีก

ชายคนนั้นกำลังเดิมพัน เดิมพันว่าเด็กคนนั้นจะเข้ามา จะมาดูว่าตัวเองตายหรือยัง

ซูซิ่นหยางหอบหายใจ หลังจากพักได้สักพัก ก็หยิบก้

บทที่ 255 พี่ชายไม่กลับมา

ฟังดูน่าลองจริงๆ แต่ในใจลึกๆ ซูซิ่นหยางต่อต้านมาก เขาไม่สนใจการฆ่าคน ที่ลงมือฆ่าคนเมื่อครู่ เป็นเพราะจำเป็นเท่านั้น

เผชิญกับคำเชิญของพวกเขา ซูซิ่นหยางไม่กล้าปฏิเสธตรงๆ กลัวว่าพูดออกไปจะทำให้พวกเขาโกรธ จึงเลือกใช้ความเงียบแสดงท่าที

สามคนนี้มองทะลุความคิดของซูซิ่นหยางได้ใ

บทที่ 256 คลื่นซัดต่อเนื่อง

"เสียงร้องไห้? เสียงร้องไห้มาจากไหน?"

คนในป่าพากันเงี่ยหูฟัง นอกจากเสียงแมลงและนกร้อง ก็ไม่ได้ยินเสียงคนอื่นนอกจากพวกเขาเลย

คนที่พูดขึ้นมาก่อน เงี่ยหูฟังสักพัก ขมวดคิ้วพึมพำว่า "แปลกจัง เมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงร้องไห้ชัดๆ แต่ตอนนี้หายไปไหนแล้ว"

คนข้างๆ หัวเราะพูดว่า "เ