บทที่ 25 ให้วางบนรถเธอ

พ่อต้าจ้วงหาครึ่งค่อนวัน ก็ไม่เจอของของเด็กหญิง หันไปถามแม่ของลูก "เจ้าเอาของของไอ้ตัวซวยไปไว้ที่ไหน?"

แม่ต้าจ้วงตอบอย่างไม่ใส่ใจ "ก็วางอยู่ข้างบนนั่นแหละ"

"เจ้ามาหาเองสิ" พ่อต้าจ้วงตะโกนอย่างหงุดหงิด

แม่ต้าจ้วงไม่กล้าเถียงในตอนนี้ เชื่อฟังหากระเป๋า หาครึ่งค่อนวันก็ไม่เจอ

บทที่ 26 ข้าวหน้าเสือนึ่ง

แม่ของต้าจ้วงไม่ใช่คนที่จะยอมจำนนง่ายๆ "ถ้าเธอเป็นคนมีความสามารถ ก็คงไม่ปล่อยให้เมียต้องลำบาก แล้วยังมีหน้ามาโทษข้าอีก"

เมื่อเห็นว่าสามีภรรยากำลังจะทะเลาะกัน พ่อแม่ของต้าจ้วงที่ปล่อยให้พวกเขาทำตามใจมาตลอดก็เอ่ยห้าม

"หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ตอนนี้เป็นเวลาอะไร พวกเรากำลังหนี

บทที่ 27 มังกรไฟมาแล้ว

"ยินยิน เธอคิดว่าพ่อกับพวกเขาจะหนีทันเหมือนชาติที่แล้วไหม" แม่ซูเป็นห่วงพ่อซูและลูกสองคน

แม้ว่าเส้นทางนั้นจะเป็นทางที่เด็กสองคนเลือกเอง แม้ว่าพวกเขาจะถูกคุณย่าซูเลี้ยงดูจนไม่นับว่าเธอเป็นแม่ แต่พวกเขาก็คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ ไม่ใช่ว่าจะทิ้งก็ทิ้งได้

"ได้แน่นอนค่ะ แม่ อ