บทที่ 248

หลูซื่อหนีไป

หลูซื่อสังเกตเห็นผู้คนที่กำลังหนีภัยเดินผ่าน เธอมองพวกเขาด้วยสายตาวิงวอน หวังว่าพวกเขาจะช่วยเหลือ

แต่ทุกคนที่สบตากับเธอ ต่างเมินหน้าหนีอย่างเย็นชา

บนเส้นทางหนีภัย พวกเขาเห็นด้านมืดของมนุษย์มามากเกินไป ภาพแบบนี้เห็นจนชินตา จึงไม่มีใครช่วย เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องวุ่นวาย

"อื้อ

บทที่ 249

เตรียมทิ้งคู่สามีภรรยาเฒ่า

"เจ้าพูดอะไรเหลวไหล! ฉันกำลังอธิบายข้อดีข้อเสียของเรื่องนี้ แต่เจ้ากลับพูดเรื่องไม่เกี่ยวข้อง" หลี่ซื่อกลั้นความโกรธ สูดหายใจลึก พยายามรักษาความสงบ พูดอย่างจริงจัง "เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือว่าสถานการณ์ตอนนี้แย่แค่ไหนสำหรับพวกเรา"

"เจ้าต้องการพูดอะไรกันแน่?" ซ

บทที่ 250

ทิ้งพ่อแม่

สิ่งที่ภรรยาพูดไม่ผิดเลย แม้ไม่คิดเพื่อตัวเอง ก็ต้องคิดเพื่อลูก

หลี่ซื่อสังเกตเห็นสีหน้าสามีเปลี่ยนไป จึงเร่งเร้าอีก "ดูพี่สะใภ้สิ ช่างฉลาด ทิ้งพ่อแม่ไม่สนใจ หนีเอาตัวรอดไป มีแต่พวกเราที่โง่ ยอมเป็นทาสรับใช้"

ซูเสี้ยวอี้เกาหัวแกรกอย่างหงุดหงิด "อย่าพูดอีกเลย"

คุณย่าซูดูแล