บทที่ 202 กางเต็นท์

มองไปที่ม้า เดินเข้าไปใกล้อีกไม่กี่ก้าว สังเกตอย่างละเอียด บนตัวม้ามีคราบเลือด ใกล้ๆ ม้า พุ่มไม้ก็มีคราบเลือดกระจัดกระจาย

คราบเลือด!

เลือดนี้เป็นของคนอื่น หรือของพวกเขาเอง

ซูยินไม่รีบกลับไป นั่งยองๆ สังเกตการณ์ ไม่กล้าเข้าไปใกล้เกินไป

ไม่นาน มีคนออกมาจากกระท่อม ซูยินแอบดู เ

บทที่ 203 อันตรายมาถึง

คุณลุงจางยิ้มพูด "คุณหนูซูคิดรอบคอบจริงๆ"

คนมากมีกำลังมาก ไม่ถึงครู่ ทั้งสามที่ก็ปูไม้รองพื้นเรียบร้อย

ผู้หญิงพาเด็กๆ หลบในช่องหน้าผา ส่วนเพิงสองหลังที่กางเพิ่มเป็นที่พักของผู้ชาย

ฝนตกหนักขนาดนี้ พื้นที่จำกัด ก่อไฟทำอาหารไม่ได้ แต่ละครอบครัวจึงหยิบเสบียงแห้งออกมากิน

พวกเ

บทที่ 204 เตรียมสกัด

ข้างนอกฝนยังตก คนใต้เต็นท์ไม่มีอารมณ์ฟังเสียงฝนเหมือนก่อน ทุกคนหวาดกลัว

คุณหว้านซานมองคนที่ส่งเสียงดัง ขมวดคิ้ว "บอกเด็กๆ อย่าส่งเสียง อย่าทำเสียงดัง ที่นี่เสียงดังเกินไป จะดึงดูดคนพวกนั้นมา ตอนนั้นทุกคนจะไม่มีจุดจบที่ดี"

"ข้าไปบอกพวกเขาเดี๋ยวนี้"

ลี่รุ่ยกับจางปิ่งเหลี้ยงเด