บทที่ 20 ล่าเสือ

เมื่อพวกเขาดึงความสนใจเสือไว้ ซูยินจึงได้พักหายใจ

ซูยินมองรอบๆ ทางซ้ายด้านหน้ามีหินยื่นสองก้อน สูงเท่าคน ตรงกลางมีช่องแคบยาว กะดูแล้ว ด้วยร่างเล็กของเธอน่าจะลอดผ่านได้

เธอโผล่หัวออกมา ทำสัญญาณมือให้ลุงเล็ก

ลุงเล็กมองตามทิศที่เธอชี้ เห็นหินที่ดูคล้ายกางเกง พยักหน้าให้เธอ

ทันใดน

บทที่ 21 การขอ

คุณลุงมีฝีมือในการถลกหนังเสือเก่ง ถลกหนังเสือออกมาได้ทั้งผืน แต่น่าเสียดายที่มีรอยมีดที่คอหลายแห่ง

"ถ้าไม่มีรอยมีดพวกนี้ หนังเสือผืนนี้จะมีราคามากกว่านี้"

ซูยินไม่ได้ใส่ใจ ไม่ว่าหนังเสือผืนนี้จะแลกเงินได้เท่าไหร่ ก็ถือเป็นผลพลอยได้

คนขายเนื้อแล่เนื้อแบ่งออกเป็นเก้าส่วน

ในจำนวนน

บทที่ 22 รีบร้อน

แม่ซูมองเด็กหญิงคนนั้น ถอนหายใจ "น่าสงสารจริงๆ เกิดมาในครอบครัวแบบนี้"

ซูยินก็รู้สึกสงสารเด็กหญิงคนนั้น

แม้ว่าเธอจะไม่เป็นที่โปรดปรานของคุณปู่และคุณย่าในตระกูลซู แต่ก็มีแม่ซูคอยปกป้อง พ่อซูก็รักเธอ ไม่เคยทุบตีโดยไม่มีเหตุผล เมื่อเทียบกับเด็กหญิงคนนั้น เธอนับว่าโชคดี

หลังจัดการเ