บทที่ 194 ปิดปาก

รอยยิ้มของหลี่ซิ่งใต้แสงจันทร์ช่างน่าขนลุก

ม่านตาของซูเสี้ยวจงหดเล็กลง เดินอย่างใจเย็นไปหาหลี่ซิ่งทีละก้าว จากที่มืดค่อยๆ เดินมาใต้แสงจันทร์ สีหน้าเย็นชาค่อยๆ อ่อนลง มุมปากมีรอยยิ้มซื่อๆ

"พี่หลี่ ท่านก็นอนไม่หลับหรือ?" ซูเสี้ยวจงถามอย่างกระตือรือร้น

หลี่ซิ่งทำหน้าเย็นชา ไม่หลงก

บทที่ 195 คนคุ้นเคยหรือ?

ซูจงคนนี้ช่างไม่รู้จักความตาย กล้าออกมาพูดแทนหลี่ซิ่งในตอนนี้ เท่ากับหาทางตาย

หลายคนเริ่มคิดคำนวณในใจ

หากซูจงถูกรองเจ้าของร้าฆ่า ตำแหน่งของเขาอาจตกมาอยู่กับตน

น้องๆ ที่เพิ่งมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของซูเสี้ยวจง บางคนดีใจ บางคนดูเป็นเรื่องสนุก แต่ไม่มีใครห่วงความปลอดภัยของเข

บทที่ 196 แน่ใจว่าเป็นคนคุ้นเคย

เมื่อประตูเปิดออก กลิ่นเหม็นรุนแรงโชยมา ซูเสี้ยวจงขมวดคิ้วเล็กน้อย แสงเทียนในมือของเขาส่องสว่างเข้าไปในห้องมืด

ภายในห้องแออัดไปด้วยผู้คน เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ทุกคนหดตัวและมองผู้มาเยือนด้วยความหวาดกลัว

ซูเสี้ยวจงกวาดตามองกลุ่มคนเหล่านั้น สุดท้ายสายตาหยุดอยู่ท