บทที่ 160 ต่างก็หาแหล่งน้ำเจอ

ซูยินชี้นิ้วบอกทิศทาง ให้สัญญาณสองคนไปซ่อนหลังต้นไม้ด้านข้าง

ทั้งสามค่อยๆ เคลื่อนไปทางนั้น ขณะที่พวกเขาซ่อนหลังต้นไม้ เสียงในพุ่มไม้ก็มาถึงตรงหน้า

หมูป่าขนสีน้ำตาลดำ มีเขี้ยวยาว วิ่งออกมาจากพุ่มไม้ ดูจากขนาด หมูป่าตัวนี้หนักอย่างน้อยสองร้อยจิน หมูป่าที่หนักได้สองร้อ

บทที่ 161 วางแผนจับหมูป่า

ความจริงไม่จำเป็นต้องสั่ง ผู้ใหญ่ทุกคนรู้ว่าต้องทำอย่างไร มีเพียงลี่รุ่ยและครอบครัวที่เพิ่งเข้ามาใหม่ที่ไม่รู้วิธีการ จึงต้องบอกพวกเขาสักหน่อย

ผู้ใหญ่แบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งขึ้นเขาไปตักน้ำ อีกกลุ่มเฝ้าสัมภาระ

"เส้นทางนั้นยังพอเดินได้ รถลาขึ้นได้ ม้าก็พาขึ้นไปได้ ไม่

บทที่ 162 ดำเนินการราบรื่น

เมื่อได้ยินคำว่า "ของขวัญชิ้นใหญ่" ซูยินก็นึกไปในทางลามกโดยไม่ตั้งใจ

เธอมองไปที่ส่วนล่างของหนานจิ่งจือโดยไม่รู้ตัว

หนานจิ่งจือที่กำลังตื่นเต้น รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองตำแหน่งพิเศษ หันไปเห็นสายตาของซูยินที่กำลังเบนออก เขาชะงักเล็กน้อย วินาทีต่อมาใบหน้าก็แดงก่ำ

"ซูยิ