บทที่ 139 ความฝันทำนายที่หายไปนาน

หลี่สือพยักหน้าซ้ำๆ "ดี ดี ดี ซูยินเจ้าคิดรอบคอบจริงๆ"

"ไม่ใช่ข้าคิดรอบคอบหรอก เป็นประสบการณ์ช่วงนี้"

"ดึกแล้ว ข้าจะไม่รบกวนป้าพวกท่านพักผ่อนแล้ว"

หลังหลี่สือลา ซูยินก็กลับไปนอนในรถ แม้จะอึดอัดร้อนบ้าง แต่ก็ดีกว่าอยู่ข้างนอกให้ยุงกัดมาก

ทุกอย่างเงียบสงัด นอกจา

บทที่ 140 โทษคนเดียว

พอเขาเตือน ภรรยาหยางคนขายเนื้อก็ปิดปากโดยอัตโนมัติ มองไปรอบๆ พอแน่ใจว่าไม่มีคน จึงโล่งใจเล็กน้อย

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่"

หยางคนขายเนื้อลดเสียง ถาม "ข้าถามเจ้า คราวก่อนที่ให้เจ้าห้าสิบสองตำลึงห้าเฉียน เจ้ายังจำได้ไหม"

ภรรยาหยางคนขายเนื้อพยักหน้าไม่หยุด นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอเห็

บทที่ 141 สละตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้าน

หยางหฟูอยากจะพูดเรื่องนี้มานานแล้ว แต่เพราะคำนึงถึงสถานะของพ่อ จึงไม่กล้าพูดออกมา

เมื่อเห็นสีหน้าของชาวบ้านรอบข้าง เขาทนไม่ไหวที่จะเปิดโปงความ 'สงบสุข' ที่มีแต่เปลือกนอกนี้

หัวหน้าหมู่บ้านไอเบาๆ "เจ้าเด็กนี่! เฮ้อ พ่อเข้าใจว่าพวกเขาไม่พอใจ ก็คนตายไปตั้งมากมาย