บทที่ 127 ตายแล้วฟื้น

หลูซื่อไม่ทันระวังตัว จึงถูกทำร้าย

เมื่อเธอตั้งสติได้ ก็คว้าตัวซูซิ่นกวงขึ้นมา ตบหน้าเขาหนึ่งที และเตรียมจะโยนเจ้าเด็กนี่ทิ้ง

ซูซิ่นหยางมาทันเวลา กอดขาเธอไว้ และกัดขาเธอแรงๆ

"อ๊า!" หลูซื่อร้องด้วยความเจ็บปวด

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก คนในครอบครัวซูยังไม่ทันตั้งตัว

เมื่อพวก

บทที่ 128 การทดสอบและการใช้ประโยชน์

"โอ้โฮ เจ้าหนูนี่มีอนาคต รู้จักกาลเทศะ"

"ข้าพูดความจริงทั้งนั้น ไม่งั้นก็คงไม่นั่งรออยู่ข้างๆ" ซูเสี้ยวจงพูดพลางยิ้ม

คนคุมอีกคนกำลังจะมัดมือเขา หัวหน้าหน่วยเล็กที่พูดเมื่อครู่โบกมือ "เขาไม่ต้องมัด"

ซูเสี้ยวจงมองหัวหน้าหน่วยอย่างประหลาดใจ แต่รีบขมวดคิ้ว "ไม่ดี

บทที่ 129 ความทรงจำที่แตกต่าง

หลี่ซิ่งเห็นท่าทางกระวนกระวายของเขา หัวเราะ ตบไหล่ "เจ้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ ตามพวกเรามาก็มีทางรอด พูดไม่ผิดเลย"

เขามองคนที่ถูกควบคุม "พวกนี้เดินต่อไป ก็จะกลายเป็นศพข้างทางที่ไม่มีใครรับ พวกเราให้ทางรอด หาที่ไปที่ดี มีข้าวกิน นี่คือการทำบุญ น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เข้าใ