ตอน 122
เกิดใหม่ยกบ้าน หนีภัยก็ไม่กลัว!
บทที่ 122 ขอข้าวสักคำ
ซูซิ่นกวงร้องไห้พูดว่า "พ่อ พี่ชายต้องเป็นลมเพราะหิวแน่ๆ"
ซูเสี้ยวจงก็คิดถึงเรื่องนี้ เขาอุ้มลูกวิ่งไปหาคุณปู่ซูและคุณย่าซู "พ่อ แม่ ช่วยซิ่นหยางด้วย"
หลูซื่อมองภาพนี้ด้วยความสะใจ
กรรมตามสนอง นี่แหละกรรมของครอบครัวพวกเขา
คุณปู่ซูไม่พูดอะไร มองไปทางอื่น
คุณย่าซูแค่นเสียง
ตอน 123
บทที่ 123 แย่งชิงน้ำ
"พ่อ มีคนขวางอยู่ตั้งมากมาย"
"น้ำในบ้านหมดแล้ว ถ้าหาน้ำไม่ได้อีก ทั้งครอบครัวก็รอความตายสิ ลูกชายสองคนของเจ้าก็ต้องตาย เจ้าไม่คิดเพื่อตัวเอง ก็ต้องคิดเพื่อลูกชาย"
ซูเสี้ยวจงมองดูผู้คนที่เคลื่อนไหวอยู่ข้างหน้า แล้วมองดูลูกชายสองคนข้างกายที่ริมฝีปากแห้งแตกอย่างน่าใจหาย
เขาหัน
ตอน 124
บทที่ 124 ทางที่แตกต่าง
คุณปู่ซูจับมือนาง "พอเถอะ ออกไปก่อน"
คุณปู่ซูส่งสายตาให้ภรรยา คุณย่าซูเข้าใจความหมาย ปากยังด่าไม่หยุด แต่มือเท้าว่องไวเก็บข้าวของ สั่งให้ทุกคนในครอบครัวรีบออกไป
เพราะคนด้านหลังแย่งน้ำกัน ผู้อพยพบนถนนหลวงจึงน้อยลงครึ่งหนึ่ง
เมื่อเดินมาไกลพอ คุณย่าซูจึงเปิดถุงน้ำและกระบอกไ