บทที่93 กลับมาอย่างปลอดภัย

จางยวี่โหร่วกลับมาแล้วจริงๆ!

เมื่อทุกคนเห็นนางยืนอยู่ที่นั่นอย่างสมบูรณ์ปลอดภัยไร้บาดเจ็บสูญเสีย ต่างพากันถอนหายใจโล่งอกแล้ว

“โหร่วเอ๋อร์ ที่แท้เจ้าไปที่ไหนแล้ว รู้ไหมว่าพวกเรากำลังกังวลห่วงแทบตายกันไปหมดแล้ว!”

จางยวี่โหร่วมองดูพวกเขาแต่ละคนล้วนม

บทที่94 ตีงูตีเจ็ดนิ้ว

“เจ้าวางใจแล้ว เขาไม่พูดเรื่องนี้ออกมาอย่างเด็ดขาด” จางยวี่โหร่วกล่าวอย่างมั่นใจมาก

เป่ยจื่อห้าวเป็นคนชนิดมุ่งให้ความสำคัญแก่หน้าตาขนาดนั้น ถ้าข่าวเรื่องฝีมือต่ำช้าสามานย์ประเภทใช้วิธีวางยาแพร่ออกไป แม้ว่าฮ่องเต้จะปกป้องเขาโดยเห็นแก่ความสัมพันธ์ฉันพ่อลูก แต่เขาก็จ

บทที่95 ให้ร้ายคนไม่สำเร็จกลับกลายเป็นปีศาจ

ทุกอย่างเป็นดั่งที่จางยวี่โหร่วได้กล่าวไว้จริง ๆ เป่ยจื่อห้าวได้รับบาดเจ็บ แทบทำให้ฮ่องเต้ร้อนใจราวกับไฟลน

ลี่เฟยไปที่พระตำหนักองค์ชายสามเพื่อดูแลด้วยตัวเอง ทุกครั้งที่ไปกราบทูลรายงานต่อพระราชวัง ผลบั้นปลายล้วนมิอาจเป็นอย่างที่ใจคนคิดไว้ขนาดน