บทที่73 ไปขอโทษถึงพระตำหนัก

ที่เป่ยจื่อห้าวรอก็คือคำพูดคำหนึ่งนี้ของเขา ถ้าเพราะเรื่องนี้ให้เขาสามารถได้รับอำนาจของตำหนักเฉินกั๋วกงแล้ว ถ้างั้นก็เป็นเรื่องให้ผู้คนน่าพอใจมากแล้ว

ล้อเล่นน่า ไฉนเขาถึงสามารถได้ยินว่าวาจาจางไท่ซือได้ล่วงเกินตำหนักเฉินกั๋วกงน่ะ กล่าวอย่างไรอีกนี่ก็เป็นพลังอำ

บทที่74 ตบหน้าตนเอง

แน่นอนหล่อนกลัวเรื่องจองจำในคุก ตอนนี้บิดาของหล่อนก็ยังไม่สามารถปกป้องหล่อนได้ทั้งหมดแล้ว

หล่อนเป็นคุณหนูทองพันชั่งของตำหนักเฉินกั๋วกงแท้ ๆ ถ้าต้องถูกจับกุมเข้าคุกจริง ก็มิเพียงเป็นการทำลายหล่อนเท่านั้น ตระกูลเฉินของพวกเขาไยมิใช่ตกต่ำถึงที่สุดกลายเป็นเป้าตลกที่สมบูรณ

บทที่75 ตัดลิ้น

สัญญาพนัน? สัญญาพนันอะไร?

ไม่เพียงแต่เฉินกั๋วกงแม้แต่คนตระกูลจางล้วนแสดงสีหน้าสับสนออกมา โหร่วเอ๋อร์ได้ทำสัญญาข้อตกลงกับเฉินซูเสียนมาก่อนตั้งแต่เมื่อไร พวกนางไม่ใช่ต่างเข้ากันไม่ได้ดุจน้ำกับไฟหรอกหรือ?

“เจ้าคิดจะเอาไง?” เฉินซูเสียนเอ่ยปากพูดด้วยเสียงสั่น