บทที่71 ได้ตัวนาง

“แต่ นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย ก่อนงานอภิเษกสมรสครั้งใหญ่ พวกเจ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีมากมาตลอด ไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้น ก่อนเกิดเรื่องนี้ไม่มีการเตือนล่วงหน้าใด ๆ ทำไมจู่ ๆ นางก็ทำเรื่องนี้ออกมาน่ะ?” ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น มักต้องหาเหตุผล แต่เรื่องนี้ จางยวี่โหร่วกลับไม่พบเหตุผลใด

บทที่72 ตีโพยตีพายโวยวาย

ตำหนักเฉินกั๋วกง

เวลานี้ ในตำหนักได้วุ่นวายกลายเป็นโจ๊กไปหมด

คนรับใช้ทั้งหลายได้รีบวิ่งกันจ้าละหวั่นออกมาจากในเรือน สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน “รีบไปแจ้งนายท่านและคุณผู้หญิง คุณหนูจะแขวนคอฆ่าตัวเองตายแล้ว”

ตำหนักเฉินกั๋วกงมีคุณหนูคนนี้เพียงคนเดียว

บทที่73 ไปขอโทษถึงพระตำหนัก

ที่เป่ยจื่อห้าวรอก็คือคำพูดคำหนึ่งนี้ของเขา ถ้าเพราะเรื่องนี้ให้เขาสามารถได้รับอำนาจของตำหนักเฉินกั๋วกงแล้ว ถ้างั้นก็เป็นเรื่องให้ผู้คนน่าพอใจมากแล้ว

ล้อเล่นน่า ไฉนเขาถึงสามารถได้ยินว่าวาจาจางไท่ซือได้ล่วงเกินตำหนักเฉินกั๋วกงน่ะ กล่าวอย่างไรอีกนี่ก็เป็นพลังอำ