ตอนที่ 574 เกลียดชังรักและลาจาก (4)

“ออกไป!” เธอหันไปจ้องแล้วตะคอก

“เจ้าวางใจได้ หลังจากที่ข้าทายาเสร็จแล้ว ข้าก็จะไปเอง แต่ไม่ว่ายังไงข้าก็ไม่มีทางปล่อยให้เจ้าอยู่ที่นี่คนเดียว เลือดไหลหมดตัวจนตายหรอก”

ถึงจิ๋นมู่จะไม่ยอมแค่ไหน แต่ตอนนี้ทั้งตัวเธอเต็มไปด้วยบาดแผล แค่ขยับก็เจ็บจนใจจะขา

ตอนที่ 575 เกลียดชังรักและลาจาก (5)

หาไปทั้งวันทั้งคืน จนถึงเช้าวันที่สอง ฟ้าพึ่งสว่าง พวกค้นหาพวกสุดท้ายในที่สุดก็กลับมารายงานเขา

“ทูลคุณชายรอง ยังไม่มีเบาะแสเลยครับ ในป่าแห่งนี้ค้นหาทุกมุมแล้ว ไม่มีเบาะแสของแม่นางจื่อเยนเลย และที่นี่ก็มีสัตว์ร้ายมากมาย เป็นไปได้ไหม......” ตอนที่หัวหน้าของ

ตอนที่ 576 เกลียดชังรักและลาจาก (6)

ไม่นานนัก ก็ถึงเวลากลางวัน

แสงอาทิตย์ส่องจ้า อุณหภูมิก็ค่อยๆเพิ่มมากขึ้น คนกลุ่มหนึ่งที่ไปตามหานั้นกลับมารายงานด้วยความเหนื่อย

“เย่นฮู่ฟา ด้านหน้าเป็นป่าเล็กๆ เห็นรอยเลือดหนึ่งกอง และยังมีผ้าพันแผล”

อะไรนะ? พอเย่นหลินได้ยิน ก็รีบเดินไปข้างหน้า