บทที่ 507 แรงต่อต้านของหันเอ่อ

��ป็นเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

“น้องมาขอเฝ้าคุณพี่ตอนเช้าตรู่เจ้าคะ จะอย่างไรก็ตามนี่ก็คือวันแรกที่ข้าได้แต่งเข้ามา ก็เหมือนวันนั้นที่คุณพี่เคยพูด ไม่ควรแหกกฎต่างๆ”

จางยวี่โหร่วพึ่งจะสังเกตเห็นว่าตนเองกำลังเข้าใจผิดไป๋หลิงกวง

นางไม่ใช่ว่าเป็นคนที่ไร้ยา

บทที่ 508 ช่วยเขาอาบน้ำ

�ายใจขึ้นมาหน่อยแล้ว แต่พอพวกเขาออกมา หงยวนก็เอาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่บอกให้พวกเขาฟัง หชู่ถันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรผิดปกติ

“อะไรนะ ไป๋หลิงกวงช่างกล้ายิ่งนัก ที่ยังมาหาเรื่องฮูหยิน ท่านประมุขยังอยู่นิ่งเฉยเยี่ยงนี้? นี่มันเกิดขึ้นได้เยี่ยงไร เขาทนเห็นฮูหยินถูกข่มเหงอย่

บทที่ 509 บาดแผลที่หายไป

�มีกับเขา นางไม่มีวันลืมเด็ดขาด

ตอนนี้เขาช่วยนาง ที่นางถูกงูพิษกัดจนถึงแก่ความตายได้

และบทที่หชู่ถันต้องการใช้เลือดแลกเลือด จึงจะทำให้ชีวิตนางคงอยู่ได้

เพราะว่าจากเรื่องนั้นมา เขาก็ได้รับบาดเจ็บแสนสาหัส ต้องผ่านไปเนิ่นนานถึงจะฟื้นฟูเป็นปกติได้

แขนของเ