บทที่ 502 ไม่รักไม่เกลียดไม่รู้สึกดีใจและไม่เสียใจ

ฟ้าดินเสร็จ จางยวี่โหร่วก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย

แต่ผู้คนพวกนั้นรู้สึกถ้ามันเงียบสงบอย่างนี้ก็รู้สึกว่ามันมีบางอย่างแปลกๆ เรื่องนี้จบอย่างง่ายดายเยี่ยงนี้เลยหรือ?

สุดท้าย “ส่งเข้าเรือนหอ” เสียงนี้ส่งเสียงดังขึ้น วันนี้งานสมรสบ้าบอก็พึ่งจะจบ

บทที่ 503 เรือนหอที่อันตราย

��เงียบลง

นางที่มีวิชาการต่อสู้ที่เก่งกาจ ก็สามารถแยกแยะเสียงออกได้เป็นเรื่องธรรมดา

ไม่นาน เสียงฝีเท้าข้างนอกได้เคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าประตูแล้ว ทันใดนั้นประตูเรือนหอก็ถูกผลักออก

ไป๋หลิงกวงกระตุกผ้าคลุมหน้า ก็เห็นชายผู้สวมใส่ชุดเจ้าบ่าวสีแดง นัยน์ตานั้นเปล่

บทที่ 504 คำอธิบายของผู้ชาย

ากับไป๋หลิงกวงน้อมคำนับต่อหน้าฟ้าดิน นางยังสามารถเฉยชาได้เพียงนั้น นางจะสนใจได้เยี่ยงไร?”

“จะอย่างไรก็ตาม ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆเจ้าควรมา เจ้ารีบกลับไปซะ”

สีหน้าของนางกลับดูเข้มงวด มองเขาด้วยความเย็นชา

“ทำไมฮูหยินของข้าถึงเฉยชากับข้าเยี่ยงนี้ พวกข้าเคยมีคู่รัก