บทที่ 497

เดินเข้าสู่ตำหนักจิ๊วซา

จางยวี่โหร่วกลับมาไม่กี่วัน ก็ออกไปอีก

สำหรับนางแล้ว เป็นการไปที่ไหนก็ไม่รู้ ได้ยินว่าทั้งน่ากลัวทั้งลึกลับ คนปกติไม่มีทางได้มาถึงตำหนักจิ๊วซาได้เลย

ก่อนหน้านี้ เชียนแย่ซิ้วบอกว่ารอนางคลอดลูกแล้วค่อยพานางกลับมาด้วย แล้วบอกทุกคนว่า นางคือภรรยาของเขา

บทที่ 498

ไปหาเขาก่อน

หชู่ถันไม่กล้ามองไปที่จางยวี่โหร่ว แต่ก็ยังคงพยักหน้าอยู่

เรื่องแบบนี้ จะปิดไปได้ยังไง?

“เขาไม่ได้หลบหน้าเจ้า แต่เขาหลบหน้าข้า” สายตาของจางยวี่โหร่วเป็นประกาย แต่ว่าคนที่เข้าใจนาง ถึงจะรู้ว่านางซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้

“คนเฝ้าหน้าห้องของท่านประมุขบอกว่า ท่าน

บทที่ 499

ภรรยาที่ออกหน้าไม่ได้

เสียงนี้

ต่อให้จะเหลือแค่ผงกระดูก จางยวี่โหร่วก็จำนางได้

ไป๋หลิงกวง บทที่เชียนแย่ซิ้วหรือหันฉี่ยี่ นางแกล้งเป็นคนอ่อนแอน่าสงสารเพื่อได้ความเห็นใจของพวกเขา แล้ววางแผนร้ายกับนาง

ที่นี่เป็นห้องนอนของเชียนแย่ซิ้ว แต่นางมาอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังทำท่าทา