บทที่ 486 หน้าเหมือนกันราวกับแกะ

ในกระท่อมเล็กแคบแห่งหนึ่ง จางยวี่โหร่วนอนบนเตียงไม้กระดาน บนร่างกลับถูกปกคลุมด้วยผ้าห่มหนา

นางเพิ่งคลอดลูก ไม่สามารถกระทบความเย็นได้ เห็นได้ว่าคนที่พานางมาที่นี่ ก็ยังมีความตั้งใจมาก

ข้างกายนาง มีทารกน้อยคนหนึ่งห่อด้วยผ้าห่มน้อย ๆ

เด็กที่เพิ่งเก

บทที่ 487 ตัวหมากข่มขู่

“ถ้างั้นท่านพี่คิดว่าข้าควรยืนอยู่ข้างไหน? ตั้งแต่เกิดมา ข้าก็เป็นคนหนึ่งที่ถูกคนทอดทิ้ง แต่เจ้าเกิดมาอย่างราบรื่น กลายเป็นองค์รัชทายาทแคว้นแย่ซึ่งเป็นที่รักของคนนับหมื่นนับพัน ถ้าไม่ใช่อาจารย์ซีหลิงช่วยข้าแล้ว ข้าไหนเลยจะยืนอยู่ที่นี่ดี ๆ ได้ยังไง ไม่มีใครรู้ถึงการดำรงอยู

บทที่ 488 ทำลายกำลังภายในทั้งร่าง

“ไม่ได้ ตกลงกันแล้ว วิทยายุทธสุดยอดบนร่างไอ้หนูนี่ต้องเป็นของข้าทั้งหมด ต่อให้เขาต้องตายก็ต้องรอจนข้าดูดพลังภายในของเขาจนหมด” ในเวลานี้เป่ยชิ่วกลับอดไม่ได้โต้มาแล้วหนึ่งประโยค

กระบี่ไร้ใจชั้นที่เก้า นั่นเป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ซึ่งไกลแสนไกลมิอาจเอื้อมถึงได้สำหร