บทที่ 474 หนังสือสั่งเสีย

ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหิมะ ร่างชายผู้สวมอาภรณ์สีขาวเกือบจะกลมกลืนไปกับหิมะสีขาว

ในหมู่บ้านที่เงียบสงบ จู่ๆก็มีแขกมาเยือนตอนดึกดื่น

ลมหิมะได้พัดผ่านมา ประตูไม้นั้นถูกลมพัดจนเคลื่อนไปเคลื่อนมา เสียงๆนั้น ทำให้คนดูกำลังกังวลว่ามันจะตกลงมาเมื่อใด

ในเรือนมีตะ

บทที่ 475 รู้สึกไม่สบายใจ

สาวมีของตนเองไม่ได้กลับบ้านทั้งคืน แล้วตอนกลับมายังพาเด็กกลับมาด้วย สถานการณ์เยี่ยงนี้ทำไมถึงรู้สึกว่าเหมือนมันแปลกๆ

บทที่จางยวี่โหร่วเห็นเด็กคนนั้น ก็ร้องขึ้นมาอย่างตกใจ “เด็กน้อย ทำไมถึงเป็นเจ้า เจ้าไม่ได้อยู่เคียงข้างหมอหลี่หรือ?”

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

บทที่ 476 ริเริ่มของการปฏิยุทธ์

“ทำไมถึงเริ่มคิดมากขึ้นมาอีกแล้ว กังวลมากไปก็ไม่ดีต่อลูกในท้อง หชู่ถันก็เคยบอกไว้ว่า นี้คืออาการวิตกกังวลของคนก่อนคลอด จะต้องทำใจให้สบายเข้าไว้”

จริงๆหน่ะหรอ..... ที่นางคิดมากไปเอง?

ใช่อยู่ที่นางในตอนนี้มีความสุขดี และไม่อยากให้ความไม่สบายใจของนางเองไปท