บทที่ 472 หมากรุกในยี่สิบปีก่อน

เสี่ยวฟิงออกมาจากที่จางยวี่โหร่วแล้วกลับไปที่ห้องของตนเอง พอเดินไปถึงประตู กลับเห็นชายผู้สวมใส่อาภรณ์สีดำที่มีร่างผอมดูดีรอนางอยู่ที่นั่น

เพลาผ่านไปนานเยี่ยงนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างเสี่ยวเฟิงกับเขาเหมือนจะแตกแยกกันไปแล้ว และเหมือนจะค่อยๆจืดจางกันไป

วันนี

บทที่ 473 เปลวไฟแห่งความริษยา

ไป๋หลิงกวงรู้สึกใจสั่นอย่างหวาดกลัวเบาๆ แทนที่ หมายความว่าอะไร?

ผู้ชายอย่างเชียนแย่ซิ้วอยู่บนที่สูง เหล่าบรรดาผู้คนในแผ่นดิน ผู้ใดจะสามารถแทนที่คนอย่างเขาได้?

นางไม่รู้ว่าในใจของท่านอาจารย์คิดอะไรอยู่ แค่นางรู้สึกว่ามันช่างทำให้ตนเองรู้สึกไม่สบายใจ

บทที่ 474 หนังสือสั่งเสีย

ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหิมะ ร่างชายผู้สวมอาภรณ์สีขาวเกือบจะกลมกลืนไปกับหิมะสีขาว

ในหมู่บ้านที่เงียบสงบ จู่ๆก็มีแขกมาเยือนตอนดึกดื่น

ลมหิมะได้พัดผ่านมา ประตูไม้นั้นถูกลมพัดจนเคลื่อนไปเคลื่อนมา เสียงๆนั้น ทำให้คนดูกำลังกังวลว่ามันจะตกลงมาเมื่อใด

ในเรือนมีตะ