บทที่47 เย่นอิ่งทูลขออภัยโทษ

ขณะที่จางยวี่โหร่ววิ่งออกมาจากห้องของหันยี่ฉี ทั่วใบหน้ารวมถึงขอบหูล้วนแดงก่ำไปหมด

ไอ้ปีศาจลามกยิ่งใหญ่ระยำที่น่าตาย กลางวันแสก ๆ รังแกผู้หญิงชาวบ้านที่ดี เมื่อครู่ทำไมไม่ทำให้เขาเจ็บปวดปางตายน่ะ

คิดถึงฉากนั้นที่เพิ่งเกิดขึ้นในห้องทรงพระอักษร อุณหภูมิ

บทที่48 เพียงแค่ล้อเล่น

ในที่สุดเย่นอิ่งก็ได้ทำความเข้าใจความหมายของนาง ผู้หญิงคนนี้ดูลักษณะเหมือนไม่คิดอยากอภิเษกสมรสกับท่านอ๋องอย่างสิ้นเชิง

ก็ใช่ ในหนานหชู่ เกือบทุกคนล้วนเชื่อว่าท่านอ๋องเป็นคู่ปรับพิชิตภรรยา พระชายาได้ตายไปแล้วเจ็ดคน อีกทั้งร่างยังป่วยมากด้วยโรคเรื้อรัง เวลาที่โรคกำ

บทที่49 เครื่องหมายสีแดงที่น่าสงสัย

“ไม่ต้อง ข้า...เอ่อ...” จางยวี่โหร่วยังไม่ทันได้กล่าวคำปฏิเสธ จูบที่ร้อนแรงก็ได้กดทับลงมา ชิงเอาลมหายใจของนางไปโดยตรง

ไม่ได้ มิสามารถ เย่นอิ่งยังอยู่ข้าง ๆ น่ะ

เขาทำแบบนี้ไยมิใช่ให้เย่นอิ่งยิ่งแค้นเคืองนางมากขึ้น ถ้าคราวหน้าจะทำอะไรที่ยิ่งบ้าบอ