บทที่ 455 ฝืนใจคนอื่น

หลังจากที่หชู่ถันกลับไปแล้ว เขาก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้กับเชียนแย่ซิ้วฟัง

นั่นแสดงให้เห็นว่า เขาอาจจะคิดมากเกินไป ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ไป๋หลิงกวง แต่เป็นคนอื่น

ถ้าอย่างนั้น ที่นางไปหาจางยวี่โหร่วนางก็แค่อยากจะแก้ไขความขัดแย้งที่มีเท่านั้น อีกทั้งวันนั้นที่นางหายตัวไป

บทที่ 456 ขอความช่วยเหลือ

พอนางได้สติคืนมา หงยวนก็บาดเจ็บนอนกองไปกับพื้นแล้ว

เป็นครั้งแรกที่จางยวี่โหร่วเจออะไรแบบนี้ ทำไมถึงได้มีคนไม่มีเหตุผลขนาดนี้ได้นะ

นางรีบวิ่งไปหาหงยวน แล้วดูว่านางเป็นยังไงบ้าง

ถึงแม้ว่านางจะไม่รู้วรยุทธ์ แต่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นอาจารย์ของเจ้าขาว แม้แต่หวง

บทที่ 457 ห้ามเชื่อใจใครทั้งนั้น

“ท่านประมุขได้บอกหรือเปล่าว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่?” เขายังไม่ทันได้เตรียมใจ อีกทั้งยังคิดไม่ออกด้วยว่าควรจะทำยังไง ทำได้แค่ถามในสิ่งที่ควรรู้ก่อน

“บอกแค่ว่าก่อนอาทิตย์ตกดินจะรีบกลับมา”

การอาทิตย์ตกดินหรอ? ตอนนี้เพิ่งจะบ่าย ไม่น่าจะทันแน่

หากพวกเข