บทที่ 451 น้ำชาของศิษย์สะใภ้

เขาหวังว่าผู้หญิงของเขาจะไม่เห็นดีขนาดนั้น แต่ว่าเขาก็ไปขวางเรื่องนี้ไม่ได้ เรื่องที่จางยวี่โหร่วตัดสินใจแล้วนางก็จะยึดมั่นในหลักการของตัวเอง

จางยวี่โหร่วกลัวว่าเขาจะไม่เห็นด้วย เลยพูดเสริมขึ้นว่า “นอกจากเจ้าจะให้เหตุผลกับข้า ไม่งั้นข้าก็ยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้

บทที่ 452 กลืนกินแล้วทดแทน

ภายในป่าลึกที่เงียบสงบ มีผาหินอยู่แห่งหนึ่ง

มองผิวเผินก็ไม่มีอะไรพิเศษ แต่ว่าใครจะนึกว่า ผาหินแห่งนี้กลับเป็นห้องลับแห่งนี้

ประตูห้องหลับกับผนังผาเป็นหนึ่งอันเดียวกัน หากมองด้วยตาเปล่าแทบจะมองไม่ออกเลย

บนหน้าผา ไฟตะเกียบสว่างไสว ถึงแม้จะมืด แต่ก็พอให้ค

บทที่ 453 เผยตัวตน

เชียนแย่ซิ้วนั่งอยู่ที่แท่นบัลลังก์ ฟังรายงานจากคนรับใช้ สีหน้าของเขาแย่มาก

“ขยะทั้งนั้น แค่คน ๆ เดียวก็เฝ้าเอาไว้ไม่ได้ ปล่อยผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียวหนีหายไปได้ แล้วข้าจะมีพวกเจ้าเอาไว้ทำไมกัน?”

“ข้าน้อยทำงานไม่รอบคอบเอง ท่านประมุขลงโทษด้วย”

ต่อให้ลงโทษไปแล้ว