บทที่ 425 ผู้อื่นต้องตายเพราะข้า

ข้าหวังว่าความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผย ข้าถึงจะไม่รู้สึกอายฟ้าอายดิน มีเรื่องๆเดียวที่ข้ารู้สึกไม่สบายใจยิ่งนัก

ยี่สิบปีก่อน ข้าอยู่ในจิ้นโจวชื่อซื่อ ได้ถูกฮ่องเต้โปรดปรานรักใคร่ และได้แต่งตั้งหนานหชู่ขึ้นมา

แคว้นแย่ ณ ตอนนั้นเป็นแผ่นดินกว้างใหญ่ยิ่งนั

บทที่ 426 ภูเขาหิมะที่อันตราย

ตอนนี้ ในภูเขาหิมะที่แสนไกล ชายผู้สวมใส่ชุดขาวที่เหมือนดั่งเทพเจ้าได้เดินอยู่ท่ามกลางหิมะจนแยกไม่ออกว่าเขาอยู่ในนั้น

ที่นี่เป็นเทือกเขาสูง ทุกที่ก็เต็มไปด้วยหิมะ ลมแรงมาก อุณหภูมิก็หนาวเย็น และเงาคนนั้นกำลังเดินอยู่ท่ามกลางหิมะที่เหน็บหนาว

ที่นี่เต็มไปด้ว

บทที่ 427 เขาเจอกับอันตราย

“อ้าย！” จางยวี่โหร่วตื่นจากฝัน ทันใดนั้นนางตะโกนออกมาด้วยความตกใจ

คืนนี้คนที่เฝ้านางอยู่ข้างนอกคือหชู่ถัน เขาจึงรีบตื่นตัวขึ้นมา สังเกตอยู่รอบๆ และถามขึ้นอย่างเป็นห่วง

“แม่หญิงจาง เจ้าเป็นอะไรไป?”

ข้างในเงียบและนิ่งไปสักพัก หชู่ถันกำลังเตรียมตัวพุ่งเข้