บทที่ 390 ช่วงเวลาที่น่าตื่นตาตื่นใจ

การแสดงออกของเย่นหลิน ทำให้จางยวี่โหร่วนั้นพึงพอใจมาก

เขาพูดได้เช่นนี้ ก็แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่มีหัวใจ หลังจากนี้ถ้าเสี่ยวเฟิงได้อยู่กับเขา อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องทนลำบาก

"ดี งั้นเจ้าก็พาตัวเสี่ยวเฟิงไปตอนนี้เลยเถอะ！”

"ตอนนี้?"เย่นหลินมองไป

บทที่ 391 พิษรัก

เห็นสถานการณ์นี้ เย่นอิ่งอดไม่ได้ที่จะแสดงรอยยิ้มได้ใจที่แผนร้ายสำเร็จแล้วออกมา ต่อให้หล่อนไม่ได้บอกความลับนั้นออกมาจะเป็นไร ในที่สุดพี่ชายก็ยังอยู่ข้างหล่อน เช่นนี้หล่อนก็บรรลุเป้าหมายแล้ว

หล่อนไหนเลยจะให้จางยวี่โหร่วภูมิใจได้หรือ? นอกจากนี้ เสี่ยวเฟิงยังเป็นเพียงคนรับใช้ค

บทที่ 392 เข้ากันไม่ได้กับดินน้ำ

เย่นหลินยังคงรักษาท่าทีเงียบสงบ ราวกับยึดถือเอาหวงเย่เป็นมนุษย์ล่องหนตนหนึ่งโดยตรง ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเขาก็ไม่สนใจ

แต่ในความเป็นจริง เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะไม่ได้ยินวาจาที่เขาพูดน่ะ?

ครึ่งค่อนวัน ในที่สุด เขาเงยหน้าขึ้นมองหวงเย่ ถามอย่างช้าๆว่า “ถ้าเจ้าเ