บทที่ 388

มายังเขตชายแดน

จางยวี่โหร่วออกเดินทางใช้เวลาประมาณห้าวัน ในที่สุดก็มาถึงยาเขตชายแดน

เมื่อมาถึงเขตชายแดน แม้แต่สภาพแวดล้อมรอบๆยังเปลี่ยนไป

ลมหนาวทางทิศเหนือพัดพา ทรายตลบอบอวล นางเติบและโตในเมืองจิงเฉิน จะเคยพบเคยเห็นสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้อย่างไร?

เพียงแต่กองทหารรักษากา

บทที่ 389

ความสุขของเสี่ยวเฟิง

เสี่ยวเฟิงส่ายหน้าอย่างสุดชีวิต จากนั้นก็ร้องไห้แล้วร้องขอ “ไม่ คุณหนูเจ้าคะข้าน้อยไม่อาจเห็นแก่ตัวเช่นนั้นได้ แม้ว่าข้าน้อยจะชอบเขาแล้วอย่างไรเล่า อย่างไรระหว่างข้าน้อยและเขาก็ไม่อาจลงเอยกันได้ แม้ว่าข้าน้อยจะสามารถลืมความแค้นของทั้งสองฝ่ายได้ แต่เขาก็ไม่มีวันยอม

บทที่ 390

ช่วงเวลาที่น่าตื่นตาตื่นใจ

การแสดงออกของเย่นหลิน ทำให้จางยวี่โหร่วนั้นพึงพอใจมาก

เขาพูดได้เช่นนี้ ก็แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่มีหัวใจ หลังจากนี้ถ้าเสี่ยวเฟิงได้อยู่กับเขา อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องทนลำบาก

"ดี งั้นเจ้าก็พาตัวเสี่ยวเฟิงไปตอนนี้เลยเถอะ！”

"ตอนนี้?"เย่นหลินมอง