บทที่ 377 ความฝันเป็นจริง

ทุกอย่างก็เป็นไปตามที่จางยวี่โหร่วบอก ตอนนี้นางกำลังนั่งรถม้ากลับไป

อากาศยิ่งอยู่ก็ยิ่งหนาว ร่างกายของนางก็ยังคงอ่อนแอ เขาเอานางห่อหุ้มด้วยผ้าห่มขนสัตว์ ในมือของเขายังมีเผาผิงเล็กๆอยู่ ทุกอย่างดูครบถ้วนอย่างยิ่ง

ถึงแม้ทำเยี่ยงนี้จะทำให้นางรู้สึกสบายและอบอุ่น

บทที่ 378 ฆ่าตัวตายหรือว่าเขาฆ่า

พอเห็นนางร้องไห้อย่างเสียใจเยี่ยงนี้ บรรยากาศในงานศพก็หม่นหมองขึ้นมาทันที

คุณท่านได้จากไปอย่างกะทันหันเยี่ยงนี้ สำหรับตระกูลจางแล้วเป็นเรื่องที่น่าหม่นหมองมาก ไม่กี่ปีที่ผ่านมาเขาเป็นคนคอยปกป้องและคอยเป็นผู้นำในตระกูลจางตลอดมา จู่ๆตอนนี้เขาก็ได้จากไปแล้ว ทุก

บทที่ 379 ใจที่เจ็บปวดเพราะถูกทิ่มแทง

เชียนแย่ซิ้วได้อุ้มตัวนางกลับไปที่เรือนของนางอย่างราบรื่น

พอเขาเห็นคนแปลกหน้ากำลังอยู่ในเรือนของตนเอง และทำท่าทางที่คุ้นเคยกับเรือนที่นี่เป็นอย่างมาก จางยี่หันจึงรีบเดินตามไปเพื่อไปไตร่ถามเขา

“เจ้าเป็นใครกันแน่และเกี่ยวข้องอะไรกับโหร่วเอ่อ?”