บทที่ 371 ความผิดบาปที่แสนร้ายแรง

ถึงแม้เรื่องวุ่นวายได้หยุดลงแล้ว แต่ว่ากลับรู้สึกกังวลที่จางยวี่โหร่วหายตัวไป

ทุกคนต่างก็เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของนาง ไม่รู้ว่านางเป็นหรือตาย ตอนนี่อยู่ที่ไหน

นางทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวมจึงทำให้ตนเองยอมเดินเข้าไปหาศัตรู ทั้งตระกูลจางรู้สึกภาคภูมิใ

บทที่ 372 การขอร้องอย่างต่ำต่อย

“พึ่งจะบอกว่าเจ้ารู้ดีทุกอย่าง ทำไมตอนนี้มาถามคำถามโง่ๆกับข้าเยี่ยงนี้? เจ้าฆ่าคน ทำลายบ้านเมือง มือของเจ้ามีเลือดสดแปดเปื้อนเต็ม ในใจของตนเองไม่รู้สึกผิดเลยหรือไง? ข้าได้เป็นตัวแทนของผู้ตายมาหาเจ้าเพื่อชดใช้เรื่องทั้งหมด และให้เจ้ารับผิดชอบกับบาปที่เจ้าทรงกระทำ”

บทที่ 373 เริ่มต้นชีวิตใหม่

ในเรือนที่เต็มไปด้วยความเงียบ จางยวี่โหร่วยังคงนอนสงบอยู่บนที่นอน และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนในตระกูลกำลังจะตามตัวนางอยู่

นางได้สลบไปสามวันแล้ว ร่างกายยังอ่อนแอไม่มีแรง ได้แค่ป้อนสำลักที่เป็นของเหลวให้นางเพื่อทำให้นางมีชีวิตอยู่

นางได้พักฟื้นตัวมาหลายวัน ก็ได้มีแ