บทที่ 36ระบำในพิณภาพวาดในระบำ

หญิงสาวผู้นั้นเต้นรำไปตามเสียงพิณ ท่วงท่างดงามอ่อนช้อย

เสียงพิณนั่นก็ช่างวิเศษนัก เพียงเริ่มบรรเลงก็ราวกับน้ำพุไหลดังกริ๊งกร๊าง ทันใดนั้นจังหวะเพลงก็เปลี่ยนเป็นดังกังวาน ราวกับยืนอยู่บนยอดเขาสูง ภาพทิวเขาสลับซับซ้อนเข้ามาในดวงตา ท่วงท่าของหญิงสาวก็เร่งจังหว

บทที่ 37ในเหล้ามีพิษ

ในตอนนี้ เสียนเฟยได้ยิ้มขึ้นพูดว่า “ฝ่าบาทเพคะ พระองค์ทรงมีรับสั่งมิใช่หรือว่าวันนี้ใครได้ที่หนึ่ง ก็จะให้ได้สมความปรารถนา ตอนนี้ยวี่โหร่วกับคุณหนูหลินจือท่านนี้คว้าที่หนึ่งมาได้ ฝ่าบาทคงไม่ได้ลืมเสียแล้วหรอกนะเพคะ”

“ข้าไม่ลืมแน่นอน เพียงแต่….ที่หนึ่งกลับมีถึงสองคน แต่

บทที่ 38ยั่วยวนรัชทายาท

เวลาล่วงเลยมาพอสมควร ความสนใจของลี่เฟยแตกต่างจากคนอื่น นางรีบพูดขึ้นอย่างร้อนใจว่า “ตายล่ะ เหล้าของรัชทายาทหกหมดแล้ว ยังไม่รีบเทเหล้าให้พระองค์ใหม่อีก”

ภายใต้การกำกับสายตาของนาง สาวรับใช้ในวังคนเดียวกับที่เทเหล้าให้รัชทายาทเมื่อครู่นี้ จึงนำกาเหล้าไปเทใส่อีกครั้ง