บทที่ 341 ยอมทุกอย่าง

ค่ำคืนนี้ผ่านไปด้วยความเงียบสงบ ห้องหนึ่งภายในตำหนักไท่ซือยังคงมีไฟส่องสว่าง ไม่มอดดับ

นี่ไม่รู้ว่าเป็นการถอนหายใจครั้งที่เท่าใดของยวี่โหร่วในค่ำคืนนี้แล้ว

ในที่สุดหลิงจือก็ได้ในสิ่งที่นางหวัง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ควรยินดี แม้แต่ตอนกินมื้อเย็นนั้น นางยังดื่มส

บทที่ 342 การกระทำเล็กน้อยดีต่อความรู้สึกการกระทำใหญ่ทำร้ายตน

สำหรับคนเช่นนี้ ไม่อาจที่จะพูดคำใดได้ จางยวี่โหร่วไม่ควรที่จะเสียเวลาพูดกับเขา ควรจะเห็นเขาเป็นคนร้าย

ไม่ เขายังจัดการยากมากเสียกว่าคนร้าย แม้ว่านางจะเรียกหวงเย่มาก็ไร้ประโยชน์ หวงเย่ไม่เพียงแต่ไม่ช่วยนาง แต่คงต้องช่วยเขากลั่นแกล

บทที่ 343 การลองใช้แผนเจ็บตัว

"คนสารเลว อื้ม เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้กับหม่อมฉัน? หรือว่าสำหรับท่านแล้ว การขืนใจเรียกว่าความรัก? นี่มันไม่ใช่รัก นี่เป็นเพียงความเสน่หาก็เท่านั้น หม่อมฉันเกลียดท่าน！” จางยวี่โหร่วพูดออกมาด้วยความเจ็บปวด

นางไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน แม้ว่าบทที่เลิกรากับหั