บทที่ 315 ทวงของๆ ตนเองกลับมา

“ไม่ ทุกคนต่างก็มีขีดจำกัดของตนเอง ถึงแม้นางจะเป็นภรรยาของท่านอ๋อง ท่านอ๋องก็คงไม่ทนเห็นนางไปทำเรื่องชั่วร้ายเยี่ยงนั้น จางยวี่โหร่วเป็นคนทำร้ายข้าถึงเยี่ยงนี้ ดังนั้นมันก็สมควรที่นางต้องรับผิดชอบกับสิ่งนี้！

ไหนๆก็ได้เห็นธาตุแท้ของนางแล้ว ก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก

บทที่ 316 เชื่อฟัง

สำหรับความรู้สึกที่นางมีต่อเขา ไม่ได้เริ่มบทที่อายุ 10 ขวบ แต่มันเริ่มต้นจากหลังจากที่นางมาถึงหนานหชู่ ที่ครั้งแรกที่เขาช่วยนางมาจากมือของมู่โหรงจิ๋ว

สำหรับชื่อเสียงของหันยี่ฉี ถึงแม้นางเคยได้ยินมานานแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวอะไร ใครก็ไม่มีทางจะมีความรู้สึกก

บทที่ 317 การทรยศหักหลังของเย่นอิ่ง

ณ ห้องทรงอักษรตำหนักอ๋องชิงผิง

ชายผู้สวมหน้ากากไว้กำลังจะวางหนังสือคำร้องเป็นปึกโยนลงบนแสงเทียนที่กำลังลุกเป็นไฟ และไฟนั้นได้เผาไหม้กระดาษจนค่อยๆเปลี่ยนสี สุดท้ายกลายเป็นผงขี้เถ้าสีเทา

ทันใดนั้น สายตาของเขาตื่นตระหนกขึ้นมา แล้วได้มองไปยังประตูแล้วถ