บทที่ 312

การกบฏที่น่าอับอาย

ดั่งที่จางยวี่โหร่วได้คาดการณ์ ในคืนที่นางได้เดินออกจากตำหนักชิงผิงอ๋อง จ้าวซินซินก็ได้ส่งข่าวไปให้เป่ยจื่อห้าว

และเป่ยจื่อห้าวเองก็ได้เอาเรื่องนี้ไปบอกมู่โหรงจิ๋ว สำหรับพวกเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะเป่ยจื่อห้าว แต่ก่อนหน้านี

บทที่ 313

ยืมดาบฆ่าคน

สิ่งที่ทำให้เขาไม่สามารถพิพาทได้คือในใจของเขายังคงมีความคิดนี้กับจางยวี่โหร่ว นี่มันก็คือความจริง

ถึงแม้ว่าเขาจะเกลียดจางยวี่โหร่วจนเข้าไส้ แต่ที่มีมากกว่านั้นก็คือเขาขอแล้วไม่ได้ นี่แหละเป็นสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจ ยิ่งนางพยายามจะหนีเขามากเพียงใด ก็ยิ่งทำให้เขาอยากจะ

บทที่ 314

ท่าทีมีการเปลี่ยนแปลง

ผิวของนางผุดผ่องมาก เมื่ออยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์สอดส่องให้ผิวของนางข่าวกระจ่างใสมากขึ้น เหมือนกระเบื้องที่ทำจากงาช้าง และยิ่งเหมือนดั่งรูปปั้นคนที่ทำจากหยกที่มีความสวยงามและอ่อนโยน

น่าจะเป็นเพราะเหตุนี้ เลยทำให้รอยแผลเป็นที่อยู่บนใบหน้าของนางยิ่งดูชัดเจนมาข