บทที่ 31สัญญาเดิมพัน

พวกเฉินซูเสียนเดินมาตรงหน้าพวกนาง จะเด็ดลูกพลับผลนี้ต้องเลือกบีบตรงส่วนที่อ่อนที่สุดก่อน พวกนางไม่กล้าลงมือกับจางยวี่โหร่วโดยตรง แต่หลินจือที่อยู่ในที่นี้ป็นเหมือนหนามตำตาพวกนาง

“ว่ายังไง ดูท่าว่าวันนั้นที่ข้าบอกเจ้า เจ้าคงไม่เข้าใจสินะ ถึงได้หน้าไม่อายไม่รู้

บทที่ 32องค์หญิงน้อยเหมิงหัว

พอเห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้ จ้าวซินซินก็ยิ่งเกิดความอิจฉาทับทวีขึ้นไปอีก นางติดตามจางยวี่โหร่วเข้าวังมาก็ตั้งหลายครั้งแล้ว เสียนเฟยไม่เคยเป็นฝ่ายเข้ามาพูดคุยกับนางก่อนเลย แต่ครั้งแรกที่เจอหน้าหลินจือก็ดีกับนางถึงขนาดนี้เชียว ซ้ำยังวางตัวสบายๆไม่เคร่งตามธรรมเนียมปฎ

บทที่ 33ใจข้าดั่งดอกบัว

หลินจือมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย รีบพูดขึ้นว่า “องค์หญิงทรงมีฐานะสูงส่ง ข้าจะคู่ควรให้พระองค์เรียกว่าท่านน้าได้ยังไงเพคะ”

“ท่านเป็นเพื่อนสนิทของท่านน้ายวี่โหร่วของข้านี่ ท่านมีชื่อว่าอะไร ต่อไปข้าจะเรียกท่านว่าท่านน้าหล่ะ” นางยังวิ่งไปที่เป่ยจื่อหัวดึงแขนเสื้อของเข