บทที่ 288 เขาไม่เชื่อใจนาง

มีคำกล่าวหนึ่งที่ว่า “เจ็บไปหนึ่งพัน แต่เสียไปแปดร้อย” ถึงแม้เมื่อกี้นางจะถูกเย่นอิ่งยั่วจนโมโหมาก แต่ว่านางก็รู้สึกแย่เหมือนกัน

หลังจากที่กลับมาที่ห้องนอนของตัวเองแล้ว เสี่ยวเฟิงก็ปลอบว่า “คุณหนู ท่านอย่าคิดมากเลยนะ ไว้ท่านอ๋องกลับมา ท่านก็อธิบายให้ท่านเข้าใจ เข

บทที่ 289 เขาแปลกไป

นางสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่งั้นนางไม่รู้จะต้องใช้อารมณ์แบบไหนรับมือกับเขา

ต่อให้จะผิดหวังมากแค่ไหน แต่นางยังรู้สึกว่าเขาอาจจะเป็นเพราะถูกยั่วยุมาเลยทำให้เข้าใจผิด หรืออาจจะเป็นเพราะช่วงนี้เขาเหนื่อยมากอารมณ์ไม่ดี อย่างแย่ที่สุดก็คือ อาการป่วยของเขากำเริบ

เขาไม่มีสติ แ

บทที่ 290 ความบังเอิญที่อธิบายไม่ได้

“นี่มันอะไรกัน เจ้าบาดเจ็บได้ยังไง?” จางยวี่โหร่วเริ่มกังวลขึ้นมา สายตาของเขามองไปที่แขนของเขา

มิน่าล่ะเมื่อกี้นางดึงแขนเขา เขาถึงได้เจ็บขนาดนั้น หากไม่ใช่บาดเจ็บ เขาคงไม่มีปฏิกิริยาแบบนี้เลย

“ไม่เป็นไร แผลนิดเดียว ไม่เป็นอะไรมากหรอก” เขาคิดจะเก็บ