บทที่ 23รักษาเกียรติแห่งสตรีให้ท่านอ๋อง

คนที่มารอรับพวกเขาขึ้นเรือเมื่อเห็นเขาแล้ว จึงร้องตะโกนขึ้นว่า “เจ้าเป็นใคร ช่างบังอาจนัก กล้าขึ้นมาบนเรือส่วนพระองค์ขององค์ชายสาม ไม่รู้หรือว่าวันนี้เรือลำนี้ถูกองค์ชายสามจองไว้แล้ว? ใครให้เจ้าขึ้นมากัน !”

ทีแรกจางยวี่โหร่วไม่ได้สนใจ ยังนึกว่า

บทที่ 24จ้าวซินซินตกน้ำ

เดิมทีเป่ยจื่อห้าวนึกถึงเรื่อง”อือหวงหนูอิง” ทั้งยังมีทิวทัศน์งดงามให้ชื่นชม เป็นโอกาสที่หาไม่ได้ง่าย แต่พอมีหันยี่ฉีสอดขาเข้ามา ความสัมพันธ์แบบเราสามคนจึงเปลี่ยนเป็นรักชุลมุนสี่เส้าไปแทน ในใจเขาจึงรู้สึกเซ็งมาก

จางยวี่โหร่วพยายามสุดความสามารถเพื่อทำให้ทั้งสอง

บทที่ 25เยี่ยมคารวะพ่อตาแม่ยาย

“น้องจ้าว….เจ้าเป็นยังไงบ้าง?” หลังจากเมื่อขึ้นมาบนเรือได้แล้ว จางยวี่โหร่วก็แสร้งทำสีหน้าเป็นกังวลเหลือเกิน

จ้าวซินซินในยามนี้ใบหน้าขาวซีดไม่เคลื่อนไหวทุกคนจึงตกใจกันใหญ่ นางคงไม่ได้ตายไปจริงหรอกนะ

หันยี่ฉีพูดขึ้นเบาๆด้านข้าง “เพื่อแผนวั