บทที่ 168 คนที่น่าสงสารย่อมมีจุดที่น่าเกลียดแค้น

จ้าวซินซินมองไปที่เธอด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า : “ข้าทราบดี เรื่องที่ข้ากระทำผิดควรถูกลงโทษแก่ความตาย วันนี้ที่ข้ามาที่นี่ ข้าได้คิดดีแล้ว ถ้าหากท่านพี่ไม่ยินดียกโทษให้ข้า วันนี้ข้าก็ทำได้เพียงตายที่นี่แล้ว!”

อยู่ๆ เธอก็ลุกขึ้น จากนั้นก็โขกศีรษ

บทที่ 169 ร่วมมือกับศัตรูทรยศแคว้น

จางอวี่โหร่วถอนหายใจออกมา หลังจากนั้นก็พูดขึ้น : “ไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นพี่น้องกัน ตอนนี้นางตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ถือว่าได้รับโทษแล้ว คนที่ควรช่วยเหลือก็ช่วยเหลือไปเถอะ เชื่อเถอะว่าครั้งนี้นางจะต้องรู้สึกผิดจริงๆ แน่”

“แต่ว่า.......” หลินจื่อยังอยาก

บทที่ 170 ภายในยามีพิษ

จางอวี่โหร่วตื่นขึ้นมาเช้าตรู่อย่างหาได้ยาก เสี่ยวเฟิงนำเสื้อผ้าเข้ามารับใช้อาบน้ำแต่งตัวให้เธอ

แต่ว่าเพียงเธอลงมาจากเตียง เธอก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา

“คุณหนูเป็นอันใดไป?” เสี่ยวเฟิงมองไปยังท่าทางของเธอ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปพยุงตัวของเธอด้วยความกังวล

“ไม